
Petra vroeg mij op de blog van vriend Jan het volgende:
"Denk je dat het noodzakelijk is voor een christen om op deze wijze te leven? Om “heilig” te kunnen leven? Wat als iemand alleen is / woont? In principe is er dan niemand die “controleert” of men zich ook aan deze houdt."
De mens heeft nood aan instructies, wegwijzers. Dat is eigen aan menselijk leven en dus ook aan 'heilig' leven of leven volgens God. Dus is het zeker goed dat er mensen opstaan die een levenslijn uittekenen of een leefregel uitschrijven. Het is wel waar dat de evidente dingen niet hoeven opgetekend te worden zoals dat ook niet hoeft in het gezinsleven. Maar ik geloof wel dat zelfs het gezin (het mijne toch zeker) wel iets zou hebben aan een paar richtlijnen, een paar positieve streefdoelen. Meestal is het leven net te chaotisch om daar vanzelf en gemeenschappelijk aan te werken.
En voor iemand die alleen woont? Wel, die moet zelf zorgen voor gemeenschap en die leefregel volgen. In de Kerk zijn er bijzonder veel opties voor leven in gemeenschap of alleen leven in verbondenheid met een gemeenschap.
Ook vroeg ze: "Zijn het krukjes, steuntjes zoals je wilt, om ons geloofsleven “overeind” te houden, om niet telkens weer in zonde te vervallen?"
Dat klopt. We hebben nu eenmaal steun en richting nodig om te voorkomen dat we zwalpen. En gezwalpt wordt er!
Ik zou graag werk maken van een bijbels geloofskader voor de huiskerk. Eentje dat niet indruist tegen de souvereiniteit van elk gezin natuurlijk. Want elk gezin is anders en moet daarin gerespecteerd worden.
Laatste reacties