De lezingen op een mooie zondag in augustus confronteren ons met wijsheid en ... ons gebrek er aan. We lezen in 'Spreuken' dat de wijsheid een huis bouwt met zeven zuilen. Er wordt vee geslacht, wijn gemengd, de tafel wordt gedekt, dienaressen worden uitgestuurd. En dan, dan begint de wijsheid te roepen, te roepen vanaf de allerhoogste plaatsen van de stad. Iedereen moet het horen want dit is belangrijk. Het doet denken aan Jezus die af en toe de aandacht opkrikt met de woorden "Voorwaar, voorwaar". Meer nog, sinds de menswording mogen we weten dat de wijsheid inderdaad Christus Jezus zelf is, die van Godswege onze wijsheid is geworden, onze gerechtigheid, onze heiliging en verlossing. (1 Kor 1:30)
Wat heeft de wijsheid te vertellen? "Wie onervaren is, moet hierheen komen" en tegen degene die zonder verstand is, zegt ze: "Kom eet mijn brood en drink de wijn die ik gemengd heb. Laat je onverstand varen en jij zult leven en de weg van het inzicht betreden". Ook Paulus confronteert ons in de tweede lezing: "Let dus nauwkeurig op, hoe u zich gedraagt: niet als dwazen maar als verstandige mensen. Wees niet onverstandig, maar probeer te begrijpen wat de Heer wil".
Ok, we hebben het begrepen, we hebben wijsheid en inzicht nodig. We moeten voorbij aan ons eigen beperkte inzicht, leren denken zoals God denkt. Niet eenvoudig! Dat merken we in de derde lezing van de dag.
Wie zou er nu verwachten dat Jezus de wereld eeuwig leven wil schenken met een 'maaltijd'. Ook Hij lijkt een tafel te dekken met brood en wijn en roept ons op tot groot geloof en vertrouwen. Hij weet dat iedereen hem voor dwaas zal verklaren en het had niet veel gescheeld of zelfs zijn eigen leerlingen lieten hem in de steek. Want luister even wat Hij, de mensgeworden Wijsheid, zelf te vertellen heeft:
"Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald". Dat valt nog wel mee, want we zijn allemaal wijs genoeg om de vergelijking te zien tussen levengevend brood en een levengevende Messias. Maar dan komt het: "En het brood dat ik zal geven, is mijn vlees". Wow, toen ontstond er een discussie, lezen we. Een discussie die vooral vanaf Calvijn nooit meer is opgehouden. "Hoe kan Hij ons zijn vlees te eten geven?" Hier wordt het precedent geschapen. Ontelbaren na hen, gelovigen en ongelovigen zullen blijven herhalen dat het onmogelijk is dat iemand zijn vlees of bloed zou aanbieden als maaltijd. Dat geloven is niet wijs, het is dwaas!
Maar luister nu eens goed naar wat Jezus hierop zegt, en blijft zeggen: "Waarachtig, Ik verzeker u: als u het vlees van de Mensenzoon niet eet, als u zijn bloed niet drinkt, is er geen leven in u. Maar wie mijn vlees en bloed eet en drinkt, die bezit eeuwig leven: want mijn vlees is echt voedsel, mijn bloed is echte drank. Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft met Mij verbonden en Ik met hem." Tot viermaal toe herhaalt Hij zijn stelling.
Wij zijn in staat om alles te vergeestelijken én we zijn in staat om alles letterlijk te nemen. Maar het moment waarop de Wijsheid ons terecht dwaas noemt, is aangebroken! Want ons verstand geeft het op wanneer het geestelijke en het letterlijke elkaar raken. We raken het spoor bijster wanneer we moeten inzien dat Gods kracht, zijn genade, ons benadert doorheen de materie, wanneer Gods redding ons wordt bediend doorheen het lichaam van die Redder.
Hier gebeurt het dus, de scheiding. Ja, laat ik het even het eucharistisch schisma noemen. Hier verliest de Heiland geloofwaardigheid, hier verliest hij volgelingen. De wijze goeroe is plots niet zo wijs meer. Hier verlaten de meesten het toneel. Slechts enkelen blijven achter omdat ze toch ergens aanvoelen dat er nergens meer wijsheid te vinden is dan bij deze Leraar, ook al is het een leraar met pijnlijk moeilijke woorden.
Zij die gebleven zijn, waren zij niet de apostelen? Kregen zij niet de heilige Geest toegeblazen en de opdracht "Blijft dit doen tot mijn gedachtenis"? Werden de vervolgde eerste christenen niet beschuldigd van kannibalisme? Braken zij niet het brood op de grafsteen van één van hun begraven martelaren? Inderdaad, ondanks "de harde woorden waar bijna niemand naar kon luisteren", is Jezus er in geslaagd om tot op vandaag deze wijsheid te maken tot dé essentie van de christelijke viering! In de eucharistieviering ontvangen de gelovigen telkens het onderpand van het eeuwig leven. "Wie mijn vlees en bloed eet en drinkt, bezit eeuwig leven: op de laatste dag laat Ik hem opstaan".
Vandaag zijn er nog velen die "weggaan". Zij verbeteren Jezus en vertellen hun omgeving wat Hij 'eigenlijk' wilde zeggen. Zij herhalen tot viermaal toe: dat het niet gaat om het eten van het vlees van de Mensenzoon; Je moet niet zijn bloed drinken om leven in u te hebben; Het is niet zijn vlees dat echt voedsel is, noch zijn bloed dat echte drank is; Je hoeft geen vlees te eten of bloed te drinken om met Hem verbonden te zijn." Inderdaad, dat is dus het anti-evangelie. Wie zou hier achter zitten? Wie draait er nu weer alles om? Waarschijnlijk iemand die zeer goed beseft dat "als zij het vlees van de Mensenzoon niet eten, als zij zijn bloed niet drinken, zijn geen leven in zich hebben".
Jezus, de Wijsheid, zegt tegen deze en tegen alle mensen: "Kom eet mijn brood en drink de wijn die ik gemengd heb. Laat je onverstand varen en jij zult leven en de weg van het inzicht betreden". Of zijn wij slimmer dan de Wijsheid?
Laatste reacties