Op weg naar roepingenzondag …

Aan de hand van het evangelie over de Goede Herder

Hoe komt het eigenlijk dat een jonge man op een gegeven moment in zijn leven zegt: ik zou graag priester willen worden? Ik voel dat God mij roept om priester te worden? Voor dat ikzelf priester was gebeurde het regelmatig dat iemand mij vroeg: waarom wilt gij eigenlijk priester worden?

Wel, iedere mens die al een stukje van zijn leven achter de rug heeft, zal aan zichzelf kunnen zien dat hij in zijn leven sterk beïnvloed is geweest door bepaalde mensen. Meestal zijn dat in de eerste plaats vader en moeder, en daarbij ook vaak leraren, vrienden en kennissen. Maar het meest en ook het meest definitieve wordt een mens bepaald door diegene die hij liefheeft. Een mens wordt het meest bepaald door diegene die hijzelf als levenspartner heeft gekozen. Een jongen verandert vaak heel veel doordat hij een meisje heeft leren kennen. En dat geldt ook omgekeerd. De één wil zeggen en doen wat de ander graag heeft. Beiden willen zich aan mekaar geven voor altijd.

Iets gelijkaardigs gebeurt er ook wanneer een jonge man verlangt om priester te worden. Een jongen die priester wil worden, wordt in zijn leven sterk bepaald door iemand die hij liefheeft. Het is iemand die hij eens heeft ontmoet en heeft leren kennen. Het is iemand die hij niet meer zou kunnen loslaten. Het is iemand met wie hij door het leven zou willen gaan voor altijd. En die iemand is Jezus Christus. Diegene die in het Evangelie zegt: ik ben geen dief en geen rover, maar ik ben een echte herder voor mijn schapen.

Misschien was die ontmoeting van die jongen met Jezus heel plots; door een bepaalde gebeurtenis, door een bepaald inzicht; het was misschien 'liefde op het eerste gezicht'. Maar het zou ook kunnen dat de bijzondere liefde voor Jezus geleidelijk aan is gegroeid. Bijvoorbeeld door thuis regelmatig te bidden, door het lezen van het evangelie, of door de liturgie van de kerk van jongs af van kort bij mee te maken.

Maar, goede vrienden, we zouden ons nu toch de bedenking kunnen maken. Jezus Christus, die ziet ge toch nooit! Ge kunt er toch niet echt tegen spreken. Hoe kunt ge er dan als mens van vlees en bloed uw levenspartner van maken?

Op de vierde paaszondag leert het evangelie ons over de Goede Herder Jezus: De schapen luisteren naar zijn stem. Hij leidt ze naar buiten en trekt voor hen uit.  Eigenlijk was de herder Jezus ook van Vlees en bloed. Want de Herder Jezus heeft niet alleen een stem zodat wij naar zijn stem kunnen luisteren. De Herder Jezus heeft ook schouders om ons te dragen wanneer wij niet meer op onze eigen benen kunnen staan. En Jezus heeft ook een hart voor zijn schapen. Hij troost ze, Hij laat ze niet vallen, ook al zijn ze van hem weggelopen. De Herder Jezus is echt van vlees en bloed. En in iedere eucharistie geeft de Herder zijn lichaam en zijn bloed voor het leven van zijn schapen.

Goede vrienden, ik denk dat iedere jonge man die zich geroepen voelt om priester te worden, ooit in zijn leven die Herder Jezus moet hebben ontmoet en Hem hebben bezig gezien. Misschien was dat doorheen andere mensen, misschien doorheen het werk van andere priesters. In ieder geval was er de ervaring: God is geen dief of geen rover voor zijn schapen. God is goed voor mij! Wat ben ik blij dat ik in Hem mag geloven!

Wanneer men dát eenmaal heeft ervaren, dan kan het verlangen opkomen om die Herder Jezus na te volgen. Men wil zijn geloof in Jezus aan anderen doorgeven, en men wil proberen om net zoals Jezus een herder te zijn voor de anderen.

Op de vierde Paaszondag nodigt de kerk ons uit om speciaal te bidden om nieuwe priesters, om nieuwe herders. Wie wil vandaag in onze tijd de stem van die Herder Jezus zijn? Wie wil er zijn schouders lenen om het verloren schaap weer op te zoeken? Waar in onze wereld zullen wij het hart van die Herder Jezus nog kunnen ontmoeten. In onze kerk zijn natuurlijk vele roepingen, en eigenlijk is iedereen geroepen. Maar we weten het allemaal, in onze kerk hebben we vooral nieuwe priesters nodig. Laten we dan ook met aandrang en regelmatig bidden voor nieuwe priesterroepingen. En laten we ook proberen om in onze parochies een klimaat te scheppen waarin jonge mensen de Herder Jezus kunnen ontmoeten en leren kennen, een klimaat waarin zij het aandurven om die Goede Herder lief te hebben voor altijd.

Karl Abts, priester