Het nut van een leefregel

Petra vroeg mij op de blog van vriend Jan het volgende:

"Denk je dat het noodzakelijk is voor een christen om op deze wijze te leven? Om “heilig” te kunnen leven? Wat als iemand alleen is / woont? In principe is er dan niemand die “controleert” of men zich ook aan deze houdt."

De mens heeft nood aan instructies, wegwijzers. Dat is eigen aan menselijk leven en dus ook aan 'heilig' leven of leven volgens God. Dus is het zeker goed dat er mensen opstaan die een levenslijn uittekenen of een leefregel uitschrijven. Het is wel waar dat de evidente dingen niet hoeven opgetekend te worden zoals dat ook niet hoeft in het gezinsleven. Maar ik geloof wel dat zelfs het gezin (het mijne toch zeker) wel iets zou hebben aan een paar richtlijnen, een paar positieve streefdoelen. Meestal is het leven net te chaotisch om daar vanzelf en gemeenschappelijk aan te werken.

En voor iemand die alleen woont? Wel, die moet zelf zorgen voor gemeenschap en die leefregel volgen. In de Kerk zijn er bijzonder veel opties voor leven in gemeenschap of alleen leven in verbondenheid met een gemeenschap.

Ook vroeg ze: "Zijn het krukjes, steuntjes zoals je wilt, om ons geloofsleven “overeind” te houden, om niet telkens weer in zonde te vervallen?"

Dat klopt. We hebben nu eenmaal steun en richting nodig om te voorkomen dat we zwalpen. En gezwalpt wordt er!

Ik zou graag werk maken van een bijbels geloofskader voor de huiskerk. Eentje dat niet indruist tegen de souvereiniteit van elk gezin natuurlijk. Want elk gezin is anders en moet daarin gerespecteerd worden.

Comments

[mieke]

"De mens heeft nood aan instructies, wegwijzers."... zeker waar... het is handig om te weten wat men van je verwacht... slechts dan ken je het doel, en weet je waarheen ... ook God wist dit... en heeft ons de 10 "geboden" gegeven... wat is Hij een geweldig pedagoog!

"Dus is het zeker goed dat er mensen opstaan die een levenslijn uittekenen of een leefregel uitschrijven." ... zijn dit dan praktische wenken bij de 10 "geboden?"

Wat bedoel je met " een bijbels geloofskader voor de huiskerk"?

Groetjes

Mieke

[Petra]

Bedankt, Rob voor je uitgebreide overdenking! Ik heb zeker behoefte aan een bijbels leefkader. Te denken valt aan bij voorbeeld: wat doe je als je samen in een huis woont met (nog-niet) gelovige mede-20ers en 30ers, en zij bijvoorbeeld de taken die zij behoren te doen als huisgenoten (waaronder schoonmaken) niet doen. Spreek je ze erop aan? En als je dat dan een paar keer gedaan hebt, laat je het huis vervuilen? Ga je verhuizen (de "ik-ga-problemen-uit-de-weg optie)? Of ga ik toch maar weer "mijn kruis op me nemen" en voor de zoveelste keer hun troep opruimen (daar komt het namelijk bij mij uiteindelijk op neer). En de kunst is dan: niet boos worden maar hen blijven liefhebben, voor ze bidden (elke dag!) zodat zij ook Christus mogen leren kennen en zich kunnen aansluiten bij "mijn" leefregels.Ik heb er nog een. Deze maatschappij bestaat uit alleen maar haasten, presteren, meedraaien in de kolk van de tijd. Ik ben eruit gestapt (zie: Als een vis in het water, van Max Lucado, bldz. 136). Ook al stoot ik daarmee wellicht hier en daar op onbegrip of zo. Maar dat boeit mij niet meer. Als ik maar vrede heb met God, en Zijn stem versta, en doe wat Hij van mij vraagt. Alleen op die plek is het dat de Heer kan werken. Al mijn eigen "baksels" zijn stro - en dus vergankelijk. Maar wat blijft er eeuwig? De vrucht die ik heb gedragen voor de Heer. En dat kost mischien wel veel minder inspanning dan wat wij zelf denken te moeten doen.Ten slotte een derde: Ik ga nu proberen elke week een keer af te spreken met een vriendin. Bij elkaar komen, even kletsen, leuke dingen delen, moeilijke dingen delen, en ervoor bidden. Doe je dat in een gezin automatisch? Ik weet dat niet. Het lijkt me dat als je dit bewust en goed zou willen doen, je daar ook een soort "regel" van zou moeten maken. Dit is zo simpel, maar belangrijk voor een onderlinge band dat het juist iets is waar gauw de slop in raakt. En dan heb je natuurlijk als uitvalsbasis altijd nog de gebedswinkel als men om een praatje/gebedje verlegen is- tenminste, als je in Woerden e.o. woont!

[Petra]

@ mijn reactiemet: 'Ook al stoot ik daarmee wellicht hier en daar op onbegrip of zo. Maar dat boeit mij niet meer.' bedoelde ik dat niet rebels. Ik bedoel dat ik niet meer wil gaan naar wat mensen van mij vinden met als voorbeeld dat ik maar 3 dagen werk of zo.Ik heb in charismatische bewegingen gezeten waarin je moest doen wat de leiding zei. Had men vragen, of wilde men een uitleg of men trok iets in twijfel, dan werd men als rebels bestempeld en langzaam uit de gemeenschap "verwijderd". Dat is dan het andere uiterste. Het gevaar daarvan is dat men jonge gelovigen niet leert zelf te geloven maar hen een geraamte oplegt van buitenaf. Gevolg is een star geloofssysteem met allerlei regels en principes die (in mijn ogen) te pas en te onpas worden toegepast.

[Petra]

Rob, ik heb er nog een: een soort draaiboek voor jongeren/alleenstaanden in de 40-dagen-tijd: met opties waar zij heen kunnen voor woord-meditaties, een speciaal ontworpen 40dagen-dagboekje, kalender om de dagen af te strepen, praktische tips/ideeen voor het vasten. Elke dag b.v. extra tijd vrij maken voor de bezinning, elke dag bewust een goede daad doen, o.i.d. tja. Het ratelt maar door in mijn brein...

[Rob]

Dag Petra,

Dank voor al je overwegingen en het delen van wat je meemaakt. Over dat 40-dagen-draaiboek kan ik zeggen dat we dit reeds aanbieden, ook al is het niet echt op de jongsten afgestemd. 40 dagen in de vastentijd op weg naar Pasen en Barmhartigheidszondag(zie "God is Barmhartig") en straks ook 40 dagen voor een diepere omgang met Jezus. Dit komt ter beschikking in November.

Groeten!