De Liturgie tot leven!

In de Goede week kwam het zo uit dat een vriendin van buiten
de stad mij uitgerekend op donderdag wilde bezoeken. De viering van Witte
donderdag kon ik daarvoor niet voorbij laten gaan. Om meer tijd samen te kunnen
hebben, nodigde ik haar uit mee te gaan naar de Eucharistieviering die avond.
Deze vriendin, van huis uit gereformeerd en al zeer lang evangelisch, had nog
nooit een Mis bijgewoond. Hoewel ik van plan was haar van te voren een en ander
uit te leggen, kwam het er niet van. Zodoende kwam zij onvoorbereid in de
Eucharistieviering terecht. Ondanks haar christelijke vorming, kon ze niet begrijpen
wat er gebeurde en was haar uiteindelijke oordeel er één van verbazing met de
vraag wat er nu te vinden is bij deze ‘poppenkast’. Het is duidelijk dat de
liturgie zichzelf niet uitlegt.

Liturgie kun je vergelijken met de uitvoering van een
symfonie door een klein of groot orkest. Ieder heeft zijn eigen partij te
spelen, en ieder onderdeel is nodig om het geheel ten gehore te brengen. Als alles
goed op elkaar is ingespeeld wordt het een feest om er naar te luisteren. De
noten zijn door de componist vastgelegd en de dirigent geeft zijn interpretatie
binnen de grenzen van de muzikale notatie. Als we muziekliefhebber zijn dan
zullen we nooit genoeg krijgen van The Messiah van Händel of the Passion van
Bach, of Jesus Christ Superstar van Webber. Iedere keer word je weer geraakt. Daarom
is het van belang dat je de muzieksoort ‘kent’, dat het muziek is die je hart
weet te raken.

Zo ook de liturgie, de vaste lijn is bepaald, maar de
priester heeft hierin ook een ruimte waarin variatie gegeven kan worden. Ook nu
zijn alle onderdelen op elkaar afgestemd en horen bij elkaar, zodat ze met
elkaar een grote Dankzegging,  een Eucharistie,
aan God worden. De gebaren, de woorden, het staan en het knielen, de wierook en
het opheffen van brood en beker, hebben allen hun betekenis die de liturgie tot
een viering maken. Maar, hoe we de viering beleven, hangt van ons af: zijn we
aanwezig als toeschouwers om te zien wat er gebeurt, zijn we er met onze
gedachten niet bij, zodat alles plichtmatig vervuld wordt? Liturgie komt pas
tot leven wanneer we met ons hart betrokken zijn, meebewegen met de woorden,
gebaren en symbolen, wanneer we weten waarom
er gebeurt wat er gebeurt. Dan wordt onze ziel mee opgetrokken naar de hemel
waar we het Lam zien op zijn troon, we zijn bij elkaar, omringd met de
duizenden duizendtallen van heiligen en engelen om onze God te aanbidden en te
danken voor het offer van Calvarie.

Als je weet waar het over gaat, dan komt liturgie tot leven. (Mariamne)