Only More Love ...

Misschien las je het ook in het KN of via de Familyland tweet dat Jacqueline de Decker, de 'second self' van Moeder Teresa, vorige vrijdag is overleden. In 1948 reisde zij als jonge Belgische ontwikkelingswerkster half India door om Moeder Teresa te ontmoeten. Als dat uiteindelijk gelukt is, blijkt dat ze te ziek is om te blijven. Dat wordt mooi in beeld gebracht in deze film. Een must-see. Moeder Teresa nodigt Jacqueline uit om in België op een bijzondere manier verbonden te blijven, door het lijden dat ze te verduren heeft op te dragen voor Moeder en haar werk. Ze noemde haar 'my second self'. Elk lid van de Missionarissen van de Naastenliefde zal vervolgens een lijdend lid toegewezen krijgen. Ook aan de stichter van ons apostolaat gaf Moeder Teresa deze raad.

Voor al de mensen die nog denken dat Moeder Teresa en haar zusters sociale werkers waren, is het goed om even te herhalen dat de zusters een uitgebreid gebedsleven hebben en de essentie van katholieke spiritualiteit beleven. Ze leven vanuit de eucharistische tegenwoordigheid van Jezus, zien Hem ook aanwezig in de noodlijdende en begrijpen het kruisoffer als een uitnodiging om ook het eigen lijden, in Christus, als 'opstanding' aan te bieden aan de arbeiders in de wijngaard van diezelfde Heer.

Het is niet voldoende om te geloven in het kruisoffer. Er moet iets uit voortvloeien. "Geloof in liefde werkende", zegt de Schrift. Wanneer je de reddende kracht in de Gekruisigde kan ontwaren, dan krijg je meteen de opdracht om deze genade door te geven. Want dat is namelijk de zin van jouw lijden. Zelfs de mensen met een vrolijk karakter weten uit ervaring dat iedereen zijn deel krijgt.

De zin van het lijden is, dat dit lijden nooit komt zonder reddende kracht voor de ander. Lijden roept ons op om de blik van onszelf af te werpen en ons schenkend op de ander te richten. Dit is moeilijk want onze eerste reactie is altijd klagend en vol van zelf-medelijden. Bekijk het dus anders en laat leed en dat depressief geknaag, de trigger zijn voor liefde voor de ander. Draag je lijden op, stop met dat zelf-medelijden.

Wanneer we dit proberen, ontdekken we dat het leed wordt omgeruild met liefde. Lijkt dit niet sterk op wat Moeder Teresa zei: "I have found the paradox, that if you love until it hurts, there can be no more hurt, only more love."

Pas wanneer we dit inzien, mogen we zeggen dat we 'geloven' in het kruisoffer van Christus. Als we de link tussen Christus' lijden en het onze niet zien, dan gaan we voorbij aan de essentie van de christelijke missie. Want iedereen lijdt, dus iedereen heeft een missie.

De conclusie "Christus heeft geleden en daardoor hoef ik niet meer te lijden", is er één van de tegenstander. Dat is het anti-evangelie. Want wie Jezus volgt, moet zijn kruis opnemen en Hem navolgen. Dat kruis draagt iedereen, ook de aanhangers van het prosperity-evangelie, ook de niet-gelovigen. Maar enkel in Christus, wordt dit 'dragen' zinvol. Zo is ook het parallelle lijden van Maria, mooi weergegeven in 'The Passion of the Christ', enkel zinvol, in het lijden en de opstanding van haar zoon. En staan ook wij niet, in elke eucharistieviering, aan de voet van het Kruis met ons eigen lijden onder de arm?

Mee-lijden met Christus en medelijden met de naaste zal ons geloof in liefde tot uitdrukking brengen. De liefde zal toenemen, het leed neemt af, tot er uiteindelijk enkel nog liefde overblijft.

Comments

[mieke]

Onlangs sprak ik met een vriendin over ziek-zijn en lijden.

Ooit had een priester haar verteld: "Als je het Kruis op je weg tegenkomt, neem het aan met twee handen... één voor het Kruis... één voor de Hand die het geeft...

En zoals Moeder Theresa zegt... "Neem Zijn Hand... en laat nooit meer los."

Die must-see film waarvan hierboven sprake, hebben we de voorbije maand al een aantal keer gezien, naar aanleiding van het kort bezoek van de Sint-Niklase missionaris van Naastenliefde Sister Clara Maria. Als voorbereiding op de ontmoeting met haar hebben we samen met de kinderen naar deze film gekeken... geen betere manier om hen te laten zien waarvoor deze zusters staan! Het mooie is dat ikzelf sterk geraakt ben door de spiritualiteit van Moeder Teresa, doorheen deze film.

Zo heb gisteren tijdens "de strijk" nog maar eens opnieuw gekeken ;-)

Enkele uitspraken van "Moeder" die sterk blijven hangen...

"Alles wat je doet, doe dat met vreugde"

"Een daad van naastenliefde betoond aan de armsten van de armen, is een druppel in de oceaan, maar als we deze druppel niet toevoegen, wordt hij de hele eeuwigheid gemist"

"Ik heb de hele eeuwighied om te rusten... " ;-)

"Verlies nooit je innerlijke vreugde"

"Een christen, moet een goede christen zijn,Een moslim moet een goede moslim zijn,een hindoe moet een goede hindoe zijn."

Over zichzelf zegt ze..."Ik ben enkel een griffel in Gods Hand, Hij schrijft!"



Moge ook wij "griffels in Zijn Hand zijn"Amen!

[M-C]

Ja, Moeder Teresa is iemand die mij tot in het diepste van mijn ziel geraakt heeft,,, en nog. Deze film, waarvan hier sprake hebben we met het gezin al verscheidene malen gezien en het maakt ons steeds opnieuw 'stil'. Het doet je kijken in het diepste van je ziel.

Wat is geloven?! "De hand van de Heer nemen en nooit meer loslaten". Dit betekent, blind vertrouwen,,, zoals een kindje blind vertrouwen heeft in mama of papa, wanneer het opgetild wordt.

Liefde en lijden gaan hand in hand met elkaar en wat je dan smaakt is vreugde en vrede. Het' Evangelie ' is hier een levende getuige van.