De naweeën van de wedergeboorte
Saturday, June 25, 2011 at 8:40PM Ook de katholieke kerk gelooft in een hemels rijk dat zich onderscheidt van dit aardse leven. Maar de twee dimensies raken elkaar wel. De ziel van het Lichaam van Christus is niemand minder dan de heilige Geest. Dat is de reden waarom men spreekt van de heilige Kerk.
De Kerk weet zichzelf nu reeds een geestelijk maar tastbaar bouwwerk dat hier op aarde gevestigd is. Een bouwwerk dat veel meer is dan al wat we kunnen zien, maar de deur, om je in Gods Koninkrijk te begeven, vind je - gelukkig maar - op aarde. Maar wat is die deur waardoor je in dit Koninkrijk geboren wordt? Wat zegt de Verlosser zelf?
"Waarachtig, ik verzeker u: niemand kan het koninkrijk van God binnengaan, tenzij hij geboren wordt uit water en geest."
Paulus zegt het zo: "Hij heeft ons gered door het bad van de wedergeboorte en de vernieuwende kracht van de heilige Geest".
Twee maal water/bad en twee maal de Geest. Wat doet de heilige Geest met dit water? In het boek Handelingen der Apostelen lezen we het volgende: "Sta op, laat je dopen en je zonden wegwassen". En Paulus: "In de doop bent u met Hem begraven, maar ook met Hem verrezen." Verrezen door de doop! Luister vervolgens eens naar Petrus: "In de ark bleven slechts enkelen behouden te midden van het water. Dit was een voorafbeelding van het doopwater, waardoor u nu gered wordt". Wat een getuigenis!
Laat mij nu enkele vroeg-christelijke schrijvers citeren:
Justinus de Martelaar (A.D. 151)
Daar waar water is, worden zij dan bij ons gebracht om opnieuw geboren te worden op dezelfde manier waarop ook wijzelf opnieuw geboren werden. Want in de naam van God, de Vader, ... en van onze redder Jezus Christus, en van de Heilige Geest, ontvangen zij het wassen met water. Want Christus zei: "Tenzij je opnieuw geboren wordt, kan je het Koninkrijk der Hemelen niet binnengaan".
Irenaeus (A.D. 190)
Want zoals wij melaatsen in zonde zijn, zo worden wij gereinigd door het heilige water en het aanroepen van de Heer, van onze oude overtredingen, geestelijk hervormd als pasgeboren kinderen, zoals ook de Heer gesproken heeft: "Tenzij een man opnieuw geboren wordt door water en Geest, zal Hij het koninkrijk der Hemelen niet binnengaan".
Tertullian (A.D. 203)
Niemand kan de verlossing verkrijgen zonder de doop, vooral in het licht van wat de Heer gesproken heeft, zeggende: "Tenzij een man geboren wordt uit water, zal hij het leven niet bezitten".
Wanneer Jezus sprak over 'opnieuw geboren worden' had Hij het dus over het doopsel. Het was zijn primaire bediening die Hij dan ook doorgaf aan zijn leerlingen. Wat deed Jezus samen met de apostelen vlak na het gesprek met Nicodemus? Inderdaad, dopen. Het gaat hier onomstotelijk over 'het bad van de wedergeboorte'. De waterdoop vergezeld van de trinitaire doopformule. Ook Paulus spreekt nergens over het verborgen en individuele moment van het mystieke gebed om 'Jezus in je hart' te vragen, alsof wedergeboorte een innerlijke verlichting zou zijn, maar heeft het uitvoerig over de doop als overgang naar het hemelse leven.
Hoe gaat men door de deur van het Koninkrijk? Doorheen het doopsel. De opvolgers van de apostelen voeren de hun opgelegde taak uit, terwijl de onzichtbare heilige Geest het wonder verricht. De Kerk doopt in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest en de Geest doet ons opnieuw geboren worden in een ander en eeuwig Rijk. Het doopvont wordt de zichtbare deur van het Koninkrijk. God raakt aan, de Kerk certifiëert! Je vervoegt het universele en zichtbare lichaam van de Kerk want in de kracht van de Geest zijn wij tot één lichaam gedoopt (1 Kor 12:13)! Een objectief feit en meteen een reden tot feest!
Is de conclusie dat het doopsel optioneel is of slechts een uitwendig getuigenis nog gepast? Er is niet één kerkvader die ontkent dat men door de doop wedergeboren wordt. Op dit punt vinden Traditie en Schrift elkaar volledig. Zijn geloofsleer en historische geloofspraktijk hier niet duidelijk bondgenoten?
Maar dit is goed nieuws! De deur van de wedergeboorte is niet onzichtbaar. Integendeel! Ze is zo tastbaar als de doop waarmee God onze zonden volledig wegwast. We worden objectief ingelijfd in een zichtbaar kerklichaam en vervoegen het nieuwe verbondsvolk van God. Wat een feest! Het is ook daar dat we de oproep horen om ons te verzetten tegen het vlees, de wereld en de duivel. En daarvoor ontvangen we de nodige genade. Het doopsel is bovendien de bewerker van zichtbare eenheid. Wie de zichtbare doop omruilt voor een onzichtbaar inwendig fenomeen, verliest meteen ook de zichtbare eenheid die Jezus als gebedsverhoring van zijn Vader verkregen heeft.
De evangelicale geloofsgemeenschap heeft het belang van de doop onderuit gehaald. Het was voor hen te tastbaar en te menselijk. Zo ver kan volgens hen de incarnatie van God niet reiken. Waarom zou God een kind of zelfs een volwassene opnemen doorheen een doopritus? Is dat niet al te gemakkelijk? Het lijkt wel of ze moeite hebben met deze 'sola gratia' en er op staan dat de mens toch iets moet verrichten, namelijk een oefening van geestelijke concentratie en het uitspreken van een nederig gebed. Maar neen, de doop is puur genade. Naar het doopvont kan je door een ander geleid worden. Je doopt ook jezelf niet. Je laat je dopen. Het is puur geschenk. Het is God die ons onverdiend redt en objectief opneemt in het lichaam van zijn Kerk.
Maar een protestant kan de doorwerking van de menswording, de heilige Geest die de mens objectief aanraakt, in de tekenen die door de Heiland ingesteld zijn, niet aanvaarden, ook al levert de kerkgeschiedenis vanaf het prille begin het bewijs ervan. De prijs is dan ook bijzonder hoog. De sacramentele tekenen aanvaarden en benutten, betekent natuurlijk ook, jezelf nederig binnen het zichtbare kerklichaam plaatsen. En dat is erg ingrijpend en vraagt om een verregaande herinrichting van het sociale leven.
De evangelicale gemeenschap heeft wedergeboorte omgeruild voor "bekering" en daaraan heilszekerheid gekoppeld. Men opteert voor een mystieke verlichting van de ziel. Je zou kunnen zeggen, een soort doop zonder water, zonder bedienende kerk, zonder certificaat. Enkel het individu met zijn verborgen binnenkant blijft over.
Voor de evangelicaal is de wedergeboorte een onmeetbaar inwendige omwenteling die je nieuwe positie vereeuwigt ten gevolge van een gebed. Je bent voor eeuwig gered.
Voor de katholiek is de wedergeboorte een objectieve sacramentele omwenteling die je positioneert in de Kerk ten gevolge van de doop onder aanroeping van de Drie-eenheid. Je wordt gered maar je moet vervolgens deze uitverkiezing waar maken door een deugdzaam leven te koppelen aan het geloof (2 Pt. 1:5,10). De katholieke kerk vraagt van de wedergeborenen, van haar leden om zich blijvend te bekeren en om de beloften van het doopsel te volbrengen door je blijvend te beroepen op Gods genade. Want een wedergeborene moet volharden tot het einde toe, zoals Jezus ons duidelijk leert.
Dat verklaart dus waarom er in de katholieke kerk plaats is voor beginners, voor probeerders, voor strevers, voor halve zondaars, voor uitblinkers, voor letterlijke navolgers (religieuzen), voor ambtsdragers, voor denkers, voor goede en minder goede mensen. Eén ding bindt hen samen, neen twee dingen eigenlijk: ze zijn allen gedoopt tot één Lichaam én ze hebben allemaal de plechtige roeping om zich te bekeren en werk te maken van het vervullen van de wil van de Vader. Dat laatste verklaart bovendien waarom niet 'iedereen' past in deze toch wel ruime cirkel, want als je ostentatief niet kiest voor de wil van de Vader, plaats je jezelf in de wereld die het wil proberen zonder Vader.
Ik wil hier niet doen uitschijnen dat elke parochie steeds een haven van geluk en vlekkeloosheid is, maar het is wel een huis met plaats voor velen waar niet van iedereen verwacht wordt dat ze al hun bezittingen verkopen, zich ontdoen van hun sandalen en afwezig zijn op de begrafenis van hun vader. Neen, die weg bestaat ook; de weg van het religieuze leven met de beloften van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid. Maar er is ook plaats voor de mens met het complexe karakter die nooit zal lijken op een Franciscus, maar die wel weet dat hij zich moet verbinden met het Rijk Gods dat meer toekomst biedt dan dit gebroken aardse leven.
Op de keper beschouwd, gebeurt de heiligverklaring van de evangelicaal op dag één, terwijl de heiligverklaring van de katholiek een tijd na zijn dood plaatsvindt omdat de levenswandel dit zal uitmaken.
Ik hoop dat je ziet dat de verwachtingen van de katholiek realistischer zijn. Het maakt bovendien de vele aanmaningen van Jezus en apostelen aan de gelovigen veel logischer. We zijn op onderweg en moeten werk maken van onze heiliging. We zijn persoonlijk geroepen en objectief opgenomen in het schip van de Kerk waar wij niet alleen te horen krijgen in welke richting we varen, maar waar we ook deel krijgen aan de tastbare geestelijke heilsmiddelen om ons te helpen onze beperkingen te overstijgen.
Ten slotte kan ik niet anders dan aan de evangelicale lezer voorstellen om de onrealistische verwachting van het zogenaamde zondaarsgebed los te laten. Ontdek hoe nieuw deze gedachte is, hoe niet-historisch en hoe onhoudbaar. Geef de plaats aan het doopsel die Jezus er aan gegeven heeft en die de apostelen er in hun opvolgers tot op vandaag aan geven. Ga ten slotte doorheen de objectieve deur van het Koninkrijk en ontdek een kerk met plaats voor velen, met alle sacramentele heilsmiddelen en een stroom van gedocumenteerde voorbeeldige levens van mensen die er voor kozen om zich als gedoopte te blijven bekeren in het besef dat ieder die volhardt tot het einde toe, gered zal zijn.
De Kerk, Doopsel, Vroege Kerk
Reader Comments (11)
Dus, als ik het goed begrijp, is de doop niet een symbool van een diepere, geestelijke zaak (in de dood begraven en weer opgestaan tot een nieuw leven), maar een feitelijke afwassing van de zonde, en daarmee ook een letterlijke wedergeboorte? Zoals de eucharistie in de Roomse visie ook daadwerkelijk het lichaam doet eten en het bloed doet drinken van Jezus Christus?
Begrijp ik dat goed? Zo ja, dan moet ik het wederom met u oneens zijn. Een sacrament wijst volgens mij naar iets anders, het is niet de zaak, de gebeurtenis, maar geeft de betekenis aan van een Goddelijk geheimenis.
Een mens bekeert zich (menselijk bezien, dus rationeel, gevoelsmatig en wilsmatig), wat hetzelfde is als de wedergeboorte (vanuit de geestelijke dimensie bekeken, door de werking van de Heilige Geest in ons mensen). Maar de wind, de Geest waait waarheen Hij wil, en is nooit na te rekenen met onze menselijke logica, theologie en wetenschap.
Dank Anton voor het lezen en je reactie. Denk er om dat je het niet met mij oneens bent, maar met de eerste christenen en ja, lees nog maar eens wat Jezus en de apostelen schrijven. Je kan zelf wel iets anders geloven, maar dan zet je ook jezelf buiten de historische kerk.
Hiermee spreek ik geen oordeel uit over jouw zaligheid of zo, hoor.
Groet!
Dat hemel en aarde meer met elkaar verbonden zijn dat we vaak beseffen, dat ben ik helemaal met je eens. En dat de Heilige Geest - inderdaad de Geest van Christus - alle gelovigen verbind tot éen Lichaam, die wij terecht de heilige kerk mogen noemen, ook dat ben ik met je eens. En ja, die kerk - hoewel geestelijk - manifesteert zich op aarde. De deur tot Gods Koninkrijk kan hier beneden geopend worden. Maar is daar, zoals jij lijkt te betogen, letterlijk water voor nodig?
Nee, dat geloof ik allerminst. Ik denk dat je dan symboliek (typologie) ten onrechte gaat verabsoluteren. Zoals katholieken bijv. ook geloven dat de brood en wijn van het Heilig Avondmaal wezenlijk veranderen in het lichaam en bloed van Christus, zonder dan de uiterlijke kenmerken daar van aan te nemen (de zgn. transsubstantiatie). Dit is net zo iets. De waterdoop is een beeld. En bij beelden gaat het nooit om het beeld zelf, maar om waar het beeld naar verwijst. Juist katholieken die over het algemeen meer gevoel voor symboliek hebben dan protestanten, zouden dit moeten begrijpen. Helaas is dit blijkbaar anders als het om Bijbelse zaken gaat.
Het is waar: niemand kan opnieuw geboren worden zonder gedoopt te zijn. Maar wat is nu precies de doop waar de Bijbel over spreekt? In het kort: het sterven en opstaan met Christus. Dit is heel letterlijk, maar de waterdoop is daar een afbeelding van. Je gaat 'kopje onder' (sterft) en staat weer op uit het watergraf in nieuw leven. Ik zal nu niet verder ingaan op alle diepgaande (symbolische) betekenissen van 'water' in de Bijbel, daar moet je zelf maar eens verder 'induiken'... ;-)
Wil je de waterdoop toch letterlijk beschouwen als 'de deur' naar het Koninkrijk, dan zul je consequent moeten zijn en jezelf ook in de fik (laten) steken. Immers, Johannes schreef dat de Christus zal dopen 'met de Heilige Geest en.... met vuur' (Mat. 3:11).
Er valt nog veel meer over de doop te zeggen, maar dat zal ik nu niet doen. Eén ding weet ik wel: niemand wordt behouden door de doop. Mensen worden behouden door geloof en geloof alleen. GELOOF ALLEEN! Hier zijn tientallen teksten voor aan te halen, maar die zoek je zelf maar op middels een concordantie. Het geloof kan zichtbaar worden gemaakt in de doop, maar de waterdoop ZELF is niets meer dan een afbeelding, een verwijzing naar de werkelijke doop: de doop met de Heilige Geest. Die wacht niet op waterdruppels, maar op waarachtig geloof. Sterker nog: jij kunt je laten dopen, maar als er geen sprake is van geloof, kom jij echt de hemelpoort niet door.
Avondmaal, doop, tabernakel, wet.... schaduwen en afbeeldingen zijn het (Hebr. 8:5). Zij hebben geen kracht in zichzelf maar verwijzen slechts naar hogere waarheden. En zijn daarom ook heel belangrijk. De Bijbel spreekt in beelden, om zaken begrijpelijk voor ons te maken. Maar het gaat niet om de beelden zelf. Zoals het ook niet gaat om het opzeggen van een (zondaars)gebed. Het gaat om geloof. Door geloof wordt je behouden. En als jij je geloof kenbaar wilt maken door de doop, door gebed of op welk wijze dan ook... prima.
Dan nog even een ander punt:
Iemand die wedergeboren is wordt verzegeld (!) met de Heilige Geest. Dit betekent niet alleen dat de Heilige Geest in hem komt wonen, Hij is tevens het onderpand voor het behoud van diegene. Hij is de Vader, uit Wie wij (opnieuw) geboren worden. Als geest. Want wat uit de geest is, is geest. Kun je zeker weten of je wedergeboren bent? Ja: de Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn (Rom. 8:16, vgl. Gal. 3:26). Kun je dit van een ander zeker weten? Misschien niet helemaal, maar Johannes zegt dat we in elk geval de geesten kunnen beproeven (zie 1 Joh. 3-5, vgl. Rom. 8:14).
Ik kan in grote lijnen wel meegaan met je verhaal Rob! Natuurlijk is de wedergeboorte niet het bidden van het zondaarsgebed. Dat staat nergens in de Bijbel. Zo´n gebed is een begin van een leven met God, maar is niet de enige manier waarop dat leven met God begint. De wedergeboorte vindt plaats door de doop in water en de vervulling met de Heilige Geest. Maar natuurlijk is het niet letterlijk het water, waarin wij gedoopt worden, dat ons redt. Hierboven lees ik dat ook nergens. De doop is een fysieke daad die iets wat voor ons mensen onzichtbaar is bewerkt, namelijk de geboorte in het Koninkrijk van God.
Dit leidt mij wel tot de volgende vraag, en dat is iets dat in de geschiedenis al zo vaak is besproken: hoe kan je de doop aan een kind geven als het in de Bijbel steeds een keuze is die door volwassen mensen gemaakt wordt?
Boeiend verhaal Rob. Ik begin de katholieke sacramentsleer er een beetje door te begrijpen.
Zelf ben ik protestant en kijken we in zekere zin bijna net zo objectief naar de doop. De doop bezegelt een daad van God, nl. de wedergeboorte. Daarom doop ik met plezier kinderen, itt evangelicalen.
Mij valt echter wel op dat de dingen die in het NT van de doop gezegd worden (dat je zonden erdoor vergeven worden, dat je er door behouden wordt, de heilige Geest ontvangt, etc.) ook van het geloof gezegd worden (Hand. 16:31, Matt. 9:22; Hand. 15:9; Rom. 3:28; Hand. 10:43-44). En met name in Kol. 2:12 worden doop en geloof nauw gerelateerd.
In de protestantse theologie zien we de doop als een bezegeling van het heil in Christus. Zijn dood en opstanding worden van jou. Maar het moet nog wel in geloof aanvaard worden. Vandaar de grote aandacht voor geloofsopvoeding in onze traditie.
Hoe kijk jij aan tegen de verhouding doop en geloof?
Leuk en aardig, maar zeker de stelligheid in je reactie op Anton is natuurlijk niet op z'n plaats. Sacramenten, rituelen en dergelijke hebben in zichzelf geen waarde maar wijzen naar iets anders dat waarde heeft.
Laat me dat toelichten met als voorbeeld de doop.
De doop als gebruik kwam al ver voordat Johannes het toepaste voor en was een teken van een nieuwe toewijding aan een god (bewust kleine letter want het kwam ook bij heidenen voor).
Vervolgens komt Johannes en die maakt er van: "
Ik doop jullie met water ten teken van jullie nieuwe leven, maar na mij komt iemand die meer vermag dan ik; ik ben zelfs niet goed genoeg om zijn sandalen voor hem te dragen. Hij zal jullie dopen met de heilige Geest en met vuur". Geeft de doop hier het nieuwe leven? Welnee, het is een teken van het nieuwe leven.
Ook de eerste christenen nemen dit gewoon over. Vgl 1 Petr 3
"...en dat water is een voorafbeelding van het water van de doop, waardoor u nu wordt gered. De doop wast niet het vuil van uw lichaam, het is een vraag aan God om een zuiver geweten. Hierom kunt u vragen dankzij de opstanding van Jezus Christus,...", brengt de doop een zuiver geweten. Neen, het is een vraag aan God. Hoe dan? In de doop laat je zien dat je een nieuw leven wil beginnen
En hoe jij dat sacramenten in zichzelf iets laten gebeuren en niet een verwijzing zijn naar uits anders uit die quotes haalt begrijp ik niet.
Dat gezegd hebbende ben ik het eens wb het zondaarsgebed en pretty much everything else. Maar het is onzin dat sacramenten als geestelijke toverformule in zichzelf iets laten gebeuren, ze verwijzen slechts naar en helpen ons te herinneren aan iets anders. B.v. onze wedergeboorte, hoe Jezus zijn lichaam gaf, hoe we ooit weer zullen opstaan danwel nu een nieuw leven begonnen zijn, etc.
Dag Ruben,
(ondertussen ook Dag Dinand ;-)
Je vraagt of er letterlijk water nodig is voor de wedergeboorte? Van het feit dat de evangelicaal dit niet gelooft moet je niemand meer overtuigen, ook deze ex-evangelicaal niet.
Daarbij moet je niet mij geloven, maar bereid zijn (en dat ben je op dit moment duidelijk niet) om te onderzoeken of de excusief geestelijke evangelicale visie geen nieuwe leer is, en … dat de meer tastbare of incarnationele visie deze was van Jezus, apostelen en eerste christenen. Daarom plaats ik de schriftteksten en het vroeg-christelijk getuigenis zo prominent vooraan in de blogpost. Het is dus niet voldoende om er over heen te springen door de evangelicale visie opnieuw als superieur en veel geestelijker neer te pennen. Nog geestelijker, nog ontastbaarder dan zelfs Jezus, maakt je niet heiliger noch authentieker.
Bovendien is een sacrament inderdaad een symbool, een teken, MAAR een teken dat verwerkelijkt dat wat het symboliseert. Met andere woorden is God afhankelijk van H2O? Neen. Heeft God water uitverkoren om zijn werk te verrichten? JA! Het water blijft een symbool, de handeling menselijk MAAR de uitwerking goddelijk en reëel. Dat is het geloof van de eerste christenen! Je zal dat niet kunnen tegenbewijzen want er IS unanimiteit en het bevestigt alle bijbelverwijzingen naar de doop ten volle! Bijgevolg zal je iets anders moeten doen. En dat doen bijvoorbeeld de christelijke sekten. Ze verklaren dat de ware kerk meteen na de apostelen verdwijnt of eeuwenlang onderduikt. Hoe anders kan men de sacramentele, bisschopsgeleide kerk negeren?
De waterdoop is dus inderdaad een beeld, maar wat het verbeeld wordt geschonken aan de mens die gelooft. Hoe durf je naar de bijbelse doop verwijzen en vervolgens ‘het water’ er uit laten lopen, terwijl het water altijd ter sprake komt en, opnieuw, er geen doop geschiedde in de jonge kerk zonder water en zonder belofte van wegwassing van zonden?!
Vervolgens roep je GELOOF ALLEEN! En daar ben ik blij om, want het toont meteen aan waarom jij je in de verstandelijke onmogelijkheid bevindt om te waarderen dat mensen in naam van God kunnen handelen en dat een handeling genade kan opleveren omdat God zich daarbij garant stelt. “Wiens zonden gij op aarde vergeeft, zullen in de hemel vergeven zijn.”
Ook nog, vermits jij eeuwige redding koppelt aan je waterloze doopsel, begrijp je verkeerdelijk dat de katholieke kerk eeuwige redding belooft bij een mensenhandeling. Eén, het is méér dan een menselijke handeling - God doet het werk - en twee, er wordt geen eeuwige redding beloofd. Wat dan wel? Er wordt je beloofd dat je door het doopsel deel hebt aan het ene lichaam van de kerk. Je zonden werden weggewassen en nu ben je verantwoordelijk voor je GELOOFSwandel in Gods rijke genade.
Ik heb je onlangs een veel uitgebreidere lijst met vroeg-christelijke citaten over de wedergeboorte doorgestuurd. Lees deze aandachtig en ontdek dat de sola fide-kerk helemaal niet bestond. Ontdek hoe God ook van jou geloof vraagt in plaats van ongeloof en verwerping van zijn levend getuigenis in het historische lichaam van de kerk!
Jouw katholieke leer is hoogst verwarrend, beste Rob. Dus door het doopsel wordt geen eeuwige redding beloofd, maar krijg je wel deel aan de kerk, oftewel het Lichaam van Christus? Die zaken zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Behoor je tot het Lichaam van Christus dan ben je voor eeuwig gered. Ben je niet gered, dan behoor je ook je ook niet tot het Lichaam van Christus.
Veder gebeurt er door de waterdoop helemaal niets. Het heeft geen kracht in zichzelf. Het wast niet je zonden schoon en het kan er al helemaal niet voor zorgen dat je behouden wordt. Dat gebeurt door geloof en geloof alleen. Anders zouden wij alsnog door werken behouden worden en dat is niet het geval. Denk aan Abraham en het offer van zijn zoon. Niet door dit offer werd hij gerechtvaardigd, maar door het geloof van waaruit hij bereid was Izaäk te offeren. Het geloof uit zich in de doop, dat absoluut, maar aan de doop zelf moet je geen 'magische krachten' toekennen.
Verder heb ik alle respect voor de vroege kerkvaders, maar hebben die meer gezag dan de Bijbel? Je lijkt bijna wel een calvinist! Ik ben erg geïnteresseerd in kerkgeschiedenis, maar ik haal zelden oude theologen aan. Niet omdat we daar niet van kunnen leren, maar iedereen heeft zelf een Bijbel in kast om biddend te bestuderen. En dan zie je dat mensen door alle eeuwen heen maar op een wijze zijn en worden gered: door geloof. Ook in het Oude Testament, onder de wet. Want de wet maakte niet rechtvaardig, maar wel het geloof. Dat kan zich uiten door de werken der wet, maar deze werken zelf maakten niet rechtvaardig. Daar is Paulus volgens mij heel duidelijk over in zijn brief aan de Romeinen.
Dit is door de geschiedenis heen vaak door elkaar gehaald, zelfs Paulus schrijft daar over. Hetzelfde geldt voor rein en onrein voedsel (Rom. 14). Het zijn allemaal beelden. Schaduwen. Ze hebben geen kracht in zichzelf. Maar goed, mensen hebben nu eenmaal iets tastbaars nodig. Dat bedoel ik gewoon als feitelijke constatering, meer niet. Er is niets mee. Laat je dopen, dat heb ik ook gedaan. Ga aan het avondmaal. Doe de biecht. Enz. Niets mis mee. Maar weet dat je behoud er niet van afhangt. Om behouden te woorden is een ding noodzakelijk: geloof. En als jij, vanuit je geloof, meent je te moeten laten dopen moet je dat zeker niet nalaten. Maar ga er geen wet van maken, want dat is het niet. Het is een beeld. Een heel krachtig beeld. Van het geloof dat verborgen is in Christus.
Hiervoor meldde ik dat ik de discussie deze keer aan me voorbij zou laten gaan, maar in Tweets schoot ik een paar losse flodders, vandaar toch een korte bijdrage. En bedankt Ruben voor je heldere verhaal.
In boekje 'Ongemakkelijke teksten van Jezus' (2011) kwam ik een citaat tegen van Tertullianus: "De ziel wordt niet gereinigd door het doopwater, maar door het antwoord van de dopeling." Een baby kan overigens alleen maar janken of kraaien, maar dat terzijde.
Natuurlijk gaat het niet om 'mijn' waarheid. In een andere Tweet aan Henk Medema heb ik juist benadrukt, dat we ons moeten/mogen scharen onder de geopenbaarde waarheid. Dat is voor mij inderdaad primair de bijbel (goed geraden David). Wat evangelischen moeten doen, is niet alleen teksten lezen en verklaren, maar vooral ook "schrift met schrift vergelijken". De radiotoespraken van Ds. W. Glashouwer beluisterde ik als kind aandachtig. Het was een van zijn bekende uitspraken. Tot mijn vriugde: Joh. 3:5 wordt exemplarisch op die wijze behandeld door Prof. G. Vleugels in voornoemd boekje, onder redactie van o.m. Reinier Sonneveld. Prof. Vleugels is kenner van de oude kerk, verdient er nota bene z'n brood mee aan de Universiteit van Leuven (zou je moeten aanspreken Rob) en is verdraaid geen kleine jongen. Laat ik voor het gemak zeggen, ik zit in deze helemaal op zijn lijn. :-)
@ Ruben
Je herhaalt je vorige comment opnieuw, dus moet ik het nu kort houden. Ik moet je minstens bedanken voor het herbevestigen van de tegenstelling:
Rob: Ook al ben je ingelijfd in de kerk, je redding mag je niet verliezen
Ruben: Ben je ingelijfd in de kerk, dan blijf je altijd gered
Rob: Door de waterdoop wordt je ingelijfd in de kerk
Ruben: Door de waterdoop gebeurt er helemaal niets
Vervolgens herhaal je nogmaals dat we gered worden door geloof alleen. En dat is inderdaad het fundamentele probleem waardoor het sacramenteel handelen van God doorheen de mens op ongeloof wordt getracteerd. Zelfs de Schrift kan jouw fundament niet in vraag doen stellen. Jacobus: "Het is duidelijk dat een mens door daden wordt gerechtvaardigd en niet alleen door geloof". Dat de RKK vervolgens bevestigt dat 'geloof' onze eerste daad is, mag voor jou geen verschil uitmaken.
Ook heb je niet het nodige respect voor de kerkvaders en negeer je zelfs hun voorlopers, namelijk de apostolische vaders, de rechtstreekse opvolgers van de apostelen. Is je uitspraak "ik ben erg geïnteresseerd in kerkgeschiedenis" dan niet bijzonder hol?
Conclusie: Ik klaag juist jouw gebrek aan geloof aan. Gebrek aan geloof in die schriftteksten die niet mooi aansluiten bij jouw traditie; gebrek aan geloof in Gods consequent leiden van de kerk in de opvolgers van de apostelen; gebrek aan geloof in Gods almacht en keuze om te handelen doorheen objectief aangestelde mensen.
Ik hoop van harte dat je niet een derde keer je kernpunten gaat herhalen, maar je laat uitdagen door de aangehaalde probleempunten in de twee blogposts en tenminste probeert te begrijpen waarom de katholieke kerk het anders aanpakt.
@Paul Miller
Dat het water 'op zich' geen magische kracht bevat mocht al een tijdje duidelijk zijn, dacht ik. Dat de doop ook niet zonder geloof kan, is zeker zo. Een kind wordt gedoopt (lees: opgenomen in het Koninkrijk) ten gevolge van het geloof en de geloofsdaad van de ouder. Waarom? Omdat het Koninkrijk aan de kinderen toebehoort en Jezus ons zelf berispte om hen niet te verhinderen.
Als wij hen niet opnemen in Gods rijk, dat hier op aarde begint, dan verhinderen wij hen. Maar ons geloof moet groter zijn dan dat het ons zou beperken tot de doopviering van onze kinderen. We moeten ze, namelijk, leren geloven, door hen te leren de geloofsdaden te plaatsen in het gewone leven, en dit tot eer van de God die hen op het einde zal redden als zij het geloof bewaren. Mag dat ons dagelijks gebed zijn en blijven.