You Really Got Me - Van Halen acoustic!

Tot rust in Westmalle

Je kiest het niet altijd zelf. Het stond gewoon op het programma, maar hier zit ik dan in een trappistenabdij. Eerst elkaar ontmoeten bij de koffie, aansluitend een film over het andere leven van hen die durven kiezen voor eenvoud, nederigheid en verborgenheid. Dan was het tijd voor het bidden van de vespers. Eenvoudige maar toch schone melodieën die de psalmen tot die van ons maken met aansluitend stilte die deze keer niet lang genoeg kon duren. De rug rechten tegen de lage leuning, een stille positie vinden en intreden in de natuur van God, in stilte, verwelkomd worden in zalvende stilte met veel ruimte voor echte gedachten die meteen omgevormd werden tot voorbede.

Omdat het te vroeg was om zoveel stilte te doorbreken, wandelden we in stilte naar de refter. Ook daar werd de stilte behouden ook al, of, des te meer, omdat daar vrolijke klassieke pianomuziek klonk. Deze, en enkel deze, zou onze gesprekspartner zijn. Het was vooral een monoloog. Terwijl ontdekte ik dat ik mijn maaltijd tot mij nam alsof ik een ensemble aan het dirigeren was. Ik deed dat erg goed, vond ik.

Van daar even naar de keuken voor de afwas. Ook daar was stilte de tweede evidentie. Je moet je altijd haasten om dienstbaar te kunnen zijn in zulke kloosters. Iedereen lijkt hier wel katholiek!

Ik schrijf dit neer in mijn kleine kamer en zie dat het bijna weer tijd is, of moet ik zeggen, eeuwigheid is, om te gaan bidden. Het is het moment van de dagsluiting. Jawel, hier is tijd iets van kabbelend formaat en stil zijn een blijvende roep tot gebed en inkeer.

David Sylvian - Implausible Beauty Tour 2012

Nieuw studiowerk van Van Halen. Ik ga akkoord!

Dylan in Antwerp 2011 - Love Sick + Not Dark Yet (video)

Just an amazing concert if you know how to unlock the mystery!

Chris Isaak - The Making of 'Beyond the Sun'

John Zorn - long and impressive interview!

(2007) Moderator: Larry Ochs (ROVA Saxopone Quartet), with William Winant (avant-garde percussionist)

ISRAEL EN DE KERK

We moeten kennis nemen van en respect behouden voor onze Joodse wortels. Het Christendom ontstaat als een kleine groep binnen het Joods volk. A.h.w. een afscheuring van de doelgroep van Jezus, namelijk, Israël.

Aanvankelijk bezochten de eerste christenen de synagoge met aansluitend een tweede dag van samenkomen, namelijk op de eerste werkdag, op zondag. Na het werken nam men de tijd om samen eucharistie te vieren. Zo wordt ook het doopsel ingevoerd naast de besnijdenis.

Stel je het conflict voor van het samenroepen van joden en heidenen in één samenkomst. Daarbij was toen de indentiteit van de Jood enorm bedreigd door de val van Jeruzalem en de verwoesting van de tempel in 70. Het is een pure crisis waardoor men er voor kiest om de identiteit te verscherpen. "Als je in Jezus gelooft, ben je niet langer Jood!" De wegen gaan uiteen. Deze spanning is zelfs merkbaar onder apostelen. "Kefas begon zich terug te trekken en afzijdig te houden, bang voor de mannen van de besnijdenis. Ook de andere Joden waren net zo huichelachtig als hij, zodat zelfs Barnabas zich door hun huichelarij liet meeslepen." schrijft Paulus in de Galatenbrief. We merken op dat Lucas dit alles meer harmoniseert in het boek 'Handelingen'. We vernemen er van het allereerste concilie van Jeruzalem waar de beslissing valt: De heidenen mogen er bij!

Hoe verhouden het Joodse volk en de kerk zich tot mekaar?

We gaan bijzonder om met het Joodse volk. De christelijke kerk vervangt niet zomaar het Joodse volk. Het zijn eerder twee aanvullende wegen die God blijkt te bewandelen. Israël valt niet buiten Gods keuze. Ze zijn complementair. Wij zijn geënt op de wortels, op de stam van het Joodse volk. Wij zijn de nieuwe takken. Reeds Paulus ontwikkelde in Rom 9-11 een heel eigen, complementaire visie op Israël en de kerk.

Is de kerk gelijk aan het Rijk Gods? Misschien is het beter te zeggen dat zij instrument is van het Rijk Gods! Je kan ze wel onderscheiden. Het Rijk Gods is zoveel groter dan de kerk. Daarom kan er sprake zijn van de zichtbare en de onzichtbare kerk. Het hoogste doel is niet de kerk perse, maar om aan te komen in Gods rijk.

De vierde paragraaf van de verklaring 'Nostra Aetate' uit Vaticanum II vraagt om een diepgaande bezinning op de geestelijke banden die kerk en Israël met elkaar verbinden.

DE ZENDING VAN DE GEEST

Jezus zendt de beloofde kracht uit de hemel zodat de kerk met Pinksteren geboren wordt. De ontgoochelden werden onverwacht begeesterd! Meteen wordt duidelijk hoe de Geest eenheid in verscheidenheid mogelijk maakt. De verschillende talen vormen geen belemmering meer. We ervaren de oproep om samen Zijn zending waar te maken.

Johannes spreekt er over in zijn gelaagd evangelie: Jezus gaf de geest, maar dus ook de Geest, die is de adem van God. Hij geeft de Geest, net op het moment van de liefde tot het uiterste in het absurde lijden. Het lijden op zich is niet verlossend, maar wel de liefde. Ook wij moeten hiertoe bereid zijn.

Gods dynamiek. De Geest, die zorgt voor Gods dynamiek, is de medestichter van de kerk, schrijft Y. Congar. Door het geven van de Geest, ontstaat meteen een zending: Wiens zonden gij vergeeft, zullen ook in de hemel vergeven zijn. Dit is de opdracht van de kerk. Een verzoeningsopdracht van helen, vergeven en nieuw worden.

Het christomonisme is een verenging in de ekklesiologie die een verticaal kerkmodel in de hand werkt waardoor het ambt gaat primeren. We moeten ons hoeden voor een te beperkte visie op de oorsprong van de kerk, door die uitsluitend aan Jezus toe te schrijven. De kerk kreeg pas vorm na de verrijzenis en wordt in zekere zin medegesticht door de Geest. Terwijl we de objectieve opvolging van het ambt waarnemen, mogen we niet blind zijn voor dezelfde Geest die ook de lekengelovigen en dus het ganse volk Gods inspireert en leidt. Er zijn twee lijnen. De opvolging van de apostelen en de opvolging van de heiligen.

Opleiding kandidaat Pastoraal Werker/Diaken

De opleiding werd vernieuwd naar een drie-jarige basisopleiding met aansluitend één opleidingsjaar. De opleiding bestaat uit een theologisch en een theologisch-pastoraal programma.

Dit is geen vrijwilligersopleiding. Het is een opleiding voor hen die een zending van de bisschop verlangen. Hierbij is de evaluatie is van groot belang. De thuisplaats na de opleiding is steeds een stuk onzeker en kan niet afgedwongen worden. Het is een engagement in breedkerkelijk verband met een vorm van gehoorzaamheid die gebeurt via dialoog. De opleiding dient o.a. om een aantal objectieve capaciteiten in de persoon te ontdekken.

Het is een totaal-menselijke opleiding waarbij de totale persoon dus onder de aandacht komt. Je hanteert immers enkel je persoon in je pastoraal engagement.

THEOLOGISCH PROGRAMMA

De theologische opleiding is een cyclusprogramma met een A-, B- en C-jaar. Ieder jaar telt drie modules van telkens twee vakken.

2011 - 2012

• Sacramentenleer (18 uur)
• Kerkleer (18 uur)
• Profeten (20 uur)
• Lucas/Paulus (20 uur)
• Liturgie (10 uur)
• Eucharistie (10 uur)

Een gedetailleerde beschrijving van het theologische programma (PDF)

THEOLOGISCH-PASTORALE PROGRAMMA

Eerste jaar

In het eerste jaar zal je vijf volle zaterdagen reflecteren over de pastoraal. Hoe spreek je als pastor? Het pastorale gesprek wordt geoefend op de twee eerste data. Daarna volgen drie dagen met een theologische insteek: lijden, dood en verrijzenis. Daarbij ook liturgische en pastorale reflecties. Omgaan en verwerken van de dood.

Er wordt een portfolio over de persoon opgemaakt. Deze zal bevatten, al wat je meemaakt in je pastor worden, je zelfreflectie en je opdrachten. Wat zal die portfolio openbaren, na drie jaar opbouw?

Er zijn ook vijf avonden voorzien voor spirituele vorming met aansluitend telkens een deelmoment in groepen. En tenslotte een bezinningsweekend in de Abdij van Westmalle.

Tweede jaar

Catechese en Geloofsvorming

Derde jaar

Het zondagsgebeuren in de kerk.

Vierde jaar

Het opleidingsjaar op het einde van de vorming bestaat uit 12 zaterdagen met een stage met 8 dagen supervisie.